Thick people #3: Tribute (Aygoystiatikh sonata)

21 08 2009

Προσπαθώ να ξεσκουριάσω γιατί όλη μέρα φτιάχνω γραφήματα και βγάζω στατιστικά από σήματα που κατέγραψα πριν ένα χρόνο ακριβώς. Όταν δεν κοιτάζω τον αφαλό μου δηλαδή, τον βρώμικο, άπλυτο αφαλό μου, δεν έχει νόημα να πλυθώ, έχω κάτι μέρες να βγω από το σπίτι, μυρίζουν οι μασχάλες μου, μαυρίζουν οι πατούσες μου, μακραίνουν τα γένια μου και πέφτουν τα μαλλιά μου. Τι όμορφη που είναι η Αθήνα τον Αύγουστο, αλήθεια, αλλά όποιο μουνόπανο το είπε βγαίνει τουλάχιστον από το σπίτι του, εγώ κάθομαι μπροστά στην οθόνη, μετά διάλειμμα στην άλλη οθόνη, το pc κρασάρει, ανοίγω το λάπτοπ, τρεις οθόνες κι ένας λέτσος. Η ενδιάμεση πρέπει να βγει μέχρι τον Σεπτέμβρη και η διατριβή μέχρι τον Δεκέμβρη.

Ανοίγω το mail και βλέπω:

aπλώς δεν έπρεπε να μπω πριν τηλ. ξανα.

Καλό καλοκαίρι

Που μπήκε; Να τηλ.; Ξανά;;; Καλό καλοκαίρι;

Α ναι, δεν την ξέρετε την Φ. Από τότε που τέλειωσε την διπλωματική της που κράτησε τρία χρόνια, τρία χρόνια στα οποία την έχω δει να προσπαθεί με επιμονή να χωρέσει ένα usb σε floppy drive, να αναρωτιέται γιατί αυτός ο διακόπτης δεν κάνει τον εξαερισμό να φωτοβολεί, να τσακίζεται σε ανοιχτές ντουλάπες και να ζητάει συγνώμη από τις πόρτες, να μου λέει χρόνια πολλά επειδή είναι τα γενέθλιά της, να καίει ότι μπορεί να καεί σε ένα εργαστήριο ηλεκτρονικής και κάποια που δεν φανταζόμουν ότι καίγονταν, να με λέει ψυχασθενή επειδή όποτε της μιλάω φωνάζω… τι έλεγα; ναι, από τότε που τελειωσε, κατέστρωσε σχέδιο να μου αποδείξει ότι είμαι μεγάλο αρχίδι.  Το αυταπόδεικτο δηλαδή. Στέλνοντάς μου mail.

Reply:

Δεν έπρεπε αλλά δεν θα γίνει αλλιώς. Το αντίθετο ενδείκνυται.

Είμαι σίγουρος ότι στην απάντησή μου κρύβεται κάποιο νόημα. Που θα το ανακαλύψει μόνο εκείνη. Και θα μου απαντήσει σε μερικούς μήνες σα να μην πέρασε μια μέρα.

Αρχικά της απαντούσα σοβαρά. Σαν καλό αρχίδι. Στο πρώτο της mail απαιτούσε να πάω να την βρω για να μου επιστρέψει το κλειδί του εργαστηρίου. Της είπα την Δευτέρα θα είμαι στο εργαστήριο, να περάσει μετά τις 11. Μου είπε όχι, βαριέται. Σε ένα mail 500 λέξεων της εξήγησα πόσο με απασχολεί το πως νιώθει, πόση διάθεση έχω να ασχολούμαι με τις παπαριές της, και πόσο ηλίθια είναι. Τα αυτονόητα. Ήρθε και άφησε το κλειδί. Το mail το διάβασε μετά. Και μου έστειλε εκ των υστέρων απάντηση:

Subject: Asynarthsies les esy

An e;ixa diab;asei to “gr;ama den tha erxomoun.

Reply:

Σt’arxiδia mou. Thes na ertheis na to pareis pisw? Mη me ksanaenoxliseis se parakalw.

Και φτάνουμε στο τελευταίο mail που το παρέθεσα πρώτο. Gia sasp;ens. Και την Αθήνα που είναι το ίδιο μπουρδέλο και τον Αύγουστο αλλά τουλάχιστον είναι διασκεδαστική όσο τα e-mail είναι τσάμπα.

Advertisements

Actions

Information

5 responses

21 08 2009
RaZzMaTaZz

New post!!! At last!!!!
/does happy dance
that said, έχει τρελά ποσοστά creepiness η όλη στιχομυθία. και η τελευταία σου απάντηση μοιάζει με famous last words. για καλό και για κακό λοιπόν να κοιτάς απ’ το ματάκι πριν ανοίξεις την πόρτα. μπορεί η αθήνα να είναι άδεια τον αύγουστο, αλλά τα πράκτικερ είναι ανοιχτά και πουλάνε φτηνά τσεκούρια.

21 08 2009
null

“Όταν η Φ. γνώρισε τον εκδικητή των bloggers” θα ήταν ένα επεισόδιο που θα ήθελα να δω…

πάντως όντως ο κίνδυνος είναι υπαρκτός… και παραμονεύει στη γωνία… όπως κάθε μέρα που δεν την βλέπεις…

22 08 2009
tougo

o_o βλέπω σε περιτριγυρίζουν υπέροχα ευχάριστα άτομα που θα θέλανε όλοι να γνωρίσουν και να ευτυχίσουν.

22 08 2009
behemoth

Να της δώσω το email σου δηλαδή; 😛

22 08 2009
tougo

x_o άλλη μια τρελή στην ζωή μου…μμμ…δελεαστικό.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: