Το παράδοξο του Ζήνωνα στην συγγραφή εργασιών

17 09 2009

achilles & tortoiseΤο παράδοξο του Ζήνωνα είναι αυτό στο οποίο ο Αχιλλέας συναγωνίζεται στο τρέξιμο με μια χελώνα. Κάνει το λάθος να της δώσει ένα μικρό προβάδισμα, καθώς έχει αρκετή αυτοπεποίθηση ότι θα την προσπεράσει σε 2-3 βήματα. Κι όμως, όταν αρχίζουν το τρέξιμο, ο Αχιλλέας βρίσκει την χελώνα πάντα λίγο μπροστά του, η απόσταση μεταξύ τους μειώνεται αλλά το βήμα που θα του δώσει το προβάδισμα δεν έρχεται ποτέ. Κάθε φορά που ο Αχιλλέας καλύπτει ένα μέρος της απόστασης, η χελώνα έχει προχωρήσει ελάχιστα μπροστά, διατηρώντας το προβάδισμα.

Το παράδοξο στην παραπάνω ιστορία είναι προφανές για οποιονδήποτε αγώνα ταχύτητας, ωστόσο βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στην περίπτωση της συγγραφής διατριβών, διπλωματικών, γενικότερα εργασιών. Εδώ και μια βδομάδα, αντιμετωπίζω αυτό ακριβώς το παράδοξο. Το κείμενο της ενδιάμεσης κρίσης μου*είναι την μία μέρα στην κατάσταση λίγο πριν το τέλος του, για να γίνει την επόμενη ελάχιστα πριν το τέλος του, για να γίνει απειροελάχιστα πριν το τέλος του κ.ο.κ. Για παράδειγμα, απομένει να προσθέσω λίγες αναφορές στην βιβλιογραφία. Μόλις τελειώσω τις ανφορές, το κείμενο έχει προχωρήσει ένα βήμα πιο μπροστά και χρειάζεται ελάχιστες αλλαγές, οι οποίες αλλαγές θα χρειαστούν άλλη μια αναφορά…

Το συμπέρασμα που προκύπτει: Η κατάσταση “ΕΤΟΙΜΗ” για μια χ εργασία είναι μια ιδεατή κατάσταση την οποία η εργασία δεν πρόκειται να φτάσει ποτέ, στην οποία ωστόσο συγκλίνει ολοένα περισσότερο όσο δουλεύεις γι’ αυτήν. Ο ένας τρόπος να τελειώσει είναι να φτάσει η προθεσμία στην οποία πρέπει να παραδωθεί οπότε όσο “ΕΤΟΙΜΗ” κι αν είναι την παραδίδεις. Ο άλλος τρόπος είναι να θέσεις ένα κατώφλι (πχ 99.5% “ΕΤΟΙΜΗ”) το οποίο όταν το φτάσεις θα σταματήσεις να γράφεις. Και στις δύο περιπτώσεις είναι θέμα χρόνου να ξαναδιαβάσεις την εργασία και να σκεφτείς “μα τι μαλακίες έγραφα ρε πούστη”.

*Η ενδιάμεση κρίση είναι αυτό που προηγείται της έσχατης κρίσης. Μια τυπική μαλακία πριν την κανονική παρουσίασης της διατριβής, που έχει νόημα όταν γίνεται στο μέσο της διαδικασίας του διδακτορικού αλλά κανένα απολύτως νοήμα όταν γίνεται λίγους μήνες πριν το τέλος του. Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος που οποιοσδήποτε λογικός κανονισμός στην Ελλάδα χάνει την ουσία του και μετατρέπεται σε γραφειοκρατική ρουτίνα χωρίς πρακτική αξία.

Advertisements

Actions

Information

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: