Thick people #3: Tribute (Aygoystiatikh sonata)

21 08 2009

Προσπαθώ να ξεσκουριάσω γιατί όλη μέρα φτιάχνω γραφήματα και βγάζω στατιστικά από σήματα που κατέγραψα πριν ένα χρόνο ακριβώς. Όταν δεν κοιτάζω τον αφαλό μου δηλαδή, τον βρώμικο, άπλυτο αφαλό μου, δεν έχει νόημα να πλυθώ, έχω κάτι μέρες να βγω από το σπίτι, μυρίζουν οι μασχάλες μου, μαυρίζουν οι πατούσες μου, μακραίνουν τα γένια μου και πέφτουν τα μαλλιά μου. Τι όμορφη που είναι η Αθήνα τον Αύγουστο, αλήθεια, αλλά όποιο μουνόπανο το είπε βγαίνει τουλάχιστον από το σπίτι του, εγώ κάθομαι μπροστά στην οθόνη, μετά διάλειμμα στην άλλη οθόνη, το pc κρασάρει, ανοίγω το λάπτοπ, τρεις οθόνες κι ένας λέτσος. Η ενδιάμεση πρέπει να βγει μέχρι τον Σεπτέμβρη και η διατριβή μέχρι τον Δεκέμβρη.

Ανοίγω το mail και βλέπω:

aπλώς δεν έπρεπε να μπω πριν τηλ. ξανα.

Καλό καλοκαίρι

Που μπήκε; Να τηλ.; Ξανά;;; Καλό καλοκαίρι;

Α ναι, δεν την ξέρετε την Φ. Από τότε που τέλειωσε την διπλωματική της που κράτησε τρία χρόνια, τρία χρόνια στα οποία την έχω δει να προσπαθεί με επιμονή να χωρέσει ένα usb σε floppy drive, να αναρωτιέται γιατί αυτός ο διακόπτης δεν κάνει τον εξαερισμό να φωτοβολεί, να τσακίζεται σε ανοιχτές ντουλάπες και να ζητάει συγνώμη από τις πόρτες, να μου λέει χρόνια πολλά επειδή είναι τα γενέθλιά της, να καίει ότι μπορεί να καεί σε ένα εργαστήριο ηλεκτρονικής και κάποια που δεν φανταζόμουν ότι καίγονταν, να με λέει ψυχασθενή επειδή όποτε της μιλάω φωνάζω… τι έλεγα; ναι, από τότε που τελειωσε, κατέστρωσε σχέδιο να μου αποδείξει ότι είμαι μεγάλο αρχίδι.  Το αυταπόδεικτο δηλαδή. Στέλνοντάς μου mail.

Reply:

Δεν έπρεπε αλλά δεν θα γίνει αλλιώς. Το αντίθετο ενδείκνυται.

Είμαι σίγουρος ότι στην απάντησή μου κρύβεται κάποιο νόημα. Που θα το ανακαλύψει μόνο εκείνη. Και θα μου απαντήσει σε μερικούς μήνες σα να μην πέρασε μια μέρα.

Αρχικά της απαντούσα σοβαρά. Σαν καλό αρχίδι. Στο πρώτο της mail απαιτούσε να πάω να την βρω για να μου επιστρέψει το κλειδί του εργαστηρίου. Της είπα την Δευτέρα θα είμαι στο εργαστήριο, να περάσει μετά τις 11. Μου είπε όχι, βαριέται. Σε ένα mail 500 λέξεων της εξήγησα πόσο με απασχολεί το πως νιώθει, πόση διάθεση έχω να ασχολούμαι με τις παπαριές της, και πόσο ηλίθια είναι. Τα αυτονόητα. Ήρθε και άφησε το κλειδί. Το mail το διάβασε μετά. Και μου έστειλε εκ των υστέρων απάντηση:

Subject: Asynarthsies les esy

An e;ixa diab;asei to “gr;ama den tha erxomoun.

Reply:

Σt’arxiδia mou. Thes na ertheis na to pareis pisw? Mη me ksanaenoxliseis se parakalw.

Και φτάνουμε στο τελευταίο mail που το παρέθεσα πρώτο. Gia sasp;ens. Και την Αθήνα που είναι το ίδιο μπουρδέλο και τον Αύγουστο αλλά τουλάχιστον είναι διασκεδαστική όσο τα e-mail είναι τσάμπα.

Advertisements




Thick people #1: Thermodynamics of homophobia

4 03 2009

Disclaimer

Θέμα συζήτησης
Η ομοφυλοφιλία είναι “αμαρτία”.
Εφόσον δεν είναι δυνατό να αντιτάξεις επιχείρημα στο “επειδή έτσι λένε οι Γραφές” αγνοήθηκε κατά τη συζήτηση η θρησκευτική προέκταση του θέματος και ζήτησα να αλλάξουμε την λέξη αμαρτία με μια λιγότερο φορτισμένη λέξη. Ας πούμε λοιπόν ότι η ομοφυλοφιλία είναι κατακριτέα, ή ανήθικη. Όμως, βγάζοντας απ’ έξω την θρησκεία, πως μπορείς να κρίνεις ως ανήθικη μια πράξη που αποσκοπεί στην προσωπική απόλαυση αυτού που την πραγματοποιεί χωρίς να καταπατά κάποια δική σου ελευθερία; Τι σε νοιάζει τι βάζει ο καθένας στην κωλοτρυπίδα του;

Επιχείρημα
Αν όλοι αρχίσουν να γαμιούνται παρά φύση το ανθρώπινο γένος θα σταματήσει να αναπαράγεται και τελικά θα εκλείψει.

Η θερμοδυναμική της ομοφυλοφοβίας
Κατ’ αρχάς, το επιχείρημα που έθεσε ο συνομιλητής μου θα μπορούσε εύκολα να αγνοηθεί ως ηλίθιο και αβάσιμο, όμως υπάρχει λόγος που ασχολούμαι με αυτό, πέρα από το fun της υπόθεσης που είναι η βασική μου επιδίωξη. Αυτό το επιχείρημα βρίσκω τελικά να είναι η βάση σε οποιαδήποτε μορφή ρατσισμού ή ιδεολογίας που στηρίζεται στον φόβο του διαφορετικού. Οι Εβραίοι πάντα χρειάζονται μια συνωμοσία παγκόσμιας κυριαρχίας για να γίνουν μισητοί, οι μετανάστες μας παίρνουν τις δουλειές, μας γεμίζουν τα σχολεία και μας γαμάνε τις γυναίκες και σε 10 χρόνια δεν θα βρίσκεις Έλληνα στο κέντρο της Αθήνας, η αποποινικοποίηση του χόρτου θα μας κάνει όλους τοξικομανείς και πάει λέγοντας. Έτσι και οι ομοφυλόφιλοι, κυριαρχούν στα ΜΜΕ, διαβρώνουν την κουλτούρα μας, προσελκύουν νέους στις παραφύση συνήθειές τους και πλησιάζει η στιγμή που το είδος μας θα εκλείψει σε μια παρτούζα παγκόσμιας κλίμακας.

Το σημείο που χωλαίνουν οι θεωρίες αυτού του είδους δεν είναι τόσο η εξωπραγματική κινδυνολογία τους όσο το γεγονός ότι οι υποστηρικτές τους αδυνατούν να αποστασιοποιηθούν και να συνειδητοποιήσουν ότι ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ιδιότητα-συνήθεια εμφανιστεί σε όλον ανεξαιρέτως τον πληθυσμό θα οδηγήσει στην καταστροφή.

Βλέποντας την ανθρωπότητα ως ένα σύνολο από άτομα στο οποίο οι διαφορετικές συνήθειες, συμπεριφορές και τρόποι θεώρησης του κόσμου είναι τόσες όσες και τα άτομα, στο μυαλό μου έρχεται η απλοϊκή αναλογία με ένα κλειστό θερμοδυναμικό σύστημα, μια κατσαρόλα με νερο στην οποία τα μόρια κινούνται με χαοτικό τρόπο και η συχνότητα και ένταση των μεταξύ τους συγκρούσεων (αλληλεπιδράσεων) καθορίζει και την θερμοκρασία του συστήματος. Κάτω από την κατσαρόλα βάζω ένα καμινέτο που ρυθμίζει την ενέργεια των μορίων και από πάνω έναν σούπερ-επιστήμονα που είναι ένας απλός τυπάκος με ρόμπα και γυαλιά με την σούπερ ιδιότητα να αγνοεί την αρχή του Heisenberg και να καταγράφει ταυτόχρονα την θέση και την ταχύτητα ενός μόνο σωματιδίου. Αν ο σούπερ αυτός τυπάκος αρχίσει κάποια στιγμή να φωνάζει πανικόβλητος “ΜΑ ΠΟΥ ΠΑΕΙ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ, ΑΝ ΟΛΟΙ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΟΠΩΣ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΑΣΕΙ ΠΟΤΕ ΤΟ ΝΕΡΟ!” προφανώς πρέπει να προσλάβουμε άλλον σούπερ-τυπάκο για τη δουλειά, με μοναδικό κριτήριο να είναι σούπερ και να μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι επειδή το ΕΝΑ μόριο που παρατηρεί πηγαίνει κάπως, δεν σημαίνει ότι όλα θα πηγαίνουν έτσι (ή αντίστροφα ούτε αυτό το κάπως συνιστά την αποδεκτή συμπεριφορά και για όλα τα υπόλοιπα σωματίδια του συστήματος). Με λίγα λόγια, αν αύριο γίνουμε όλοι πούστηδες και λεσβίες, το ανθρώπινο γένος δεν έχει πολλές ελπίδες. Το ίδιο όμως θα γίνει αν από αύριο και μέχρι η τελευταία γόνιμη γυναίκα στον πλανήτη συμπληρώσει τον κύκλο της αρχίσουμε όλοι να γαμάμε με τον πατροπαράδοτο χριστιανικό τρόπο, χωρίς καπότα και με σκοπό την τεκνοποίηση. Όσοι γλιτώσουν από τα αφροδίσια σε 10-11 μήνες θα λιμοκτονήσουν. Πρώτο χρήσιμο συμπέρασμα, λοιπόν, η κινδυνολογία αυτού του είδους μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί και για την πιο απλή και ηθικά άμεμπτη συνήθεια.

Η ύπαρξη ωστόσο μιας συνομοσίας, αποτελεί ένα δεύτερο σημείο που πρέπει να σταθούμε. Σύμφωνα με αυτές τις θεωρίες, κάποιοι θέλουν να μας ελέγξουν, να μας αλλοιώσουν και εν τέλει να μας καταστρέψουν. Έτσι, ο κίνδυνος να γίνουμε όλοι πούστηδες γίνεται λιγότερο απίθανος από τον κίνδυνο να βρει γυναίκα να γαμήσει (και να γκαστρώσει) και ο τελευταίος μπάκουρας, γιατί κάποιοι κινούν τα νήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Στο σύστημα μπαίνει ένας δαίμονας, ο δαίμονας του Maxwell με σκοπό να καταρρίψει τον 2ο θερμοδυναμικό νόμο. Να πολώσει τον πληθυσμό, ώστε να αποκτήσουν όλοι αποκλίνουσες συνήθειες. Το πρόβλημα με τον δαίμονα του Maxwell δεν είναι ότι είναι αδύνατη η ύπαρξή του, γιατί δεν είναι, αλλά ότι απαιτεί μια πηγή ενέργειας έξω από το κλειστό σύστημα που μελετάμε. Έξω από το σύστημά μας όμως, εφόσον μιλάμε για την ανθρωπότητα, μπορεί να είναι μόνο μια θεϊκή ή εξωγήινη δύναμη. Δεν είναι τυχαίο που όλες οι μεγάλες συνωμοσίες έχουν από πίσω έναν πολιτισμό από τον Σείριο, μια θεότητα ή μια ομάδα που το όνομά της αρχίζει με κεφαλαίο γράμμα ώστε να υποδηλώσει μυστηριώδεις γνώσεις και δυνάμεις. Συνεπώς μια συνωμοσία σε παγκόσμια κλίμακα κινείται στο πεδίο της θρησκείας (ή μαγείας) άρα ανάγεται στο επιχείρημα “επειδή έτσι λένε οι Γραφές” και είπαμε από την αρχή ότι δεν πρόκειται να ασχοληθούμε με τέτοια επιχειρήματα. Δεδομένου ότι ο ήρωας της κουβέντας (thick person #1) δηλώνει άθεος, το τελευταίο επιχείρημα τον στέλνει στο τελευταίο οχυρό, την ατάκα με την οποία γνωρίζω εξαρχής ότι θα καταλήξει η συζήτηση: “για να τους υπερασπίζεσαι θα ‘σαι ένας απ’αυτούς”.





Thick people #0: disclaimer

4 03 2009

Όταν περνάς το 70% του χρόνου σου κλεισμένος στο εργαστήριο είναι εύκολο να πέσεις στην ψευδαίσθηση ότι είσαι προστατευμένος, ή έστω λιγότερο εκτεθειμένος στην ανθρώπινη βλακεία απ’ ότι πχ ένας δημόσιος υπάλληλος, ένας πωλητής ή κάποιος τέλος πάντων που βλέπει πάνω από 3 ανθρώπους την ημέρα. Λοιπόν, κάτι τέτοιο δεν ισχύει και συνειδητοποίησα σήμερα πόσο μεγάλη συλλογή από ηλίθια επιχειρήματα και ιδεολογήματα έχω φτιάξει τα τελευταία χρόνια με αποκλειστική πηγή τρεις συγκεκριμένους ανθρώπους. Το φιλόδοξο σχέδιο που ξεκινάει σήμερα σε αυτό το blog είναι να ανθολογήσει ένα best of από την dream team του εργαστηρίου μου, χωρίς να αποκαλύψω περισσότερα για την ταυτότητά τους ή για το εργαστήριο – που κατά τ’άλλα αγαπώ. Προς τιμήν τους ονομάζω τη νέα σειρά μου Thick people. Ο τίτλος από εδώ (έμφαση στην ατάκα thick people are very good at winning arguments because they’re too thick to realize that they ‘ve lost):

Disclaimer:

* Θα προσπαθήσω να είμαι αντικειμενικός στην παρουσίαση των επιχειρημάτων τους χωρίς υπερβολές που θα διευκόλυναν την κατάρριψή τους με λογικά εργαλεία.
* Ότι εντάσσεται στην σειρά Thick people προέρχεται από τρεις συγκεκριμένους ανθρώπους που έχω την τιμή να συναναστρέφομαι σχεδόν καθημερινά, εντός του εργαστηρίου, εκτός αν αναφέρεται διαφορετική πηγή.
* Θα εκμεταλλευτώ κάθε ευκαιρία να χλευάσω και να γελοιοποιήσω τις απόψεις τους χωρίς κανένα σεβασμό και φυσικά χωρίς τύψεις.
* Θα υποκύπτω περιστασιακά στον πειρασμό να γελοιοποιώ τους ίδιους. Γιατί απλά μου έχουν πρήξει τα αρχίδια.

Το #1 post είναι ήδη draft και θα δημοσιευθεί μόλις βρω χρόνο. Ποστάρω από τώρα το #0 επειδή η αναβλητικότητά μου είναι το πιο σοβαρό εμπόδιο στην ομαλή εξέλιξη της σειράς (και όχι η έλλειψη υλικού, το εγγυώμαι).